„ჩვენს დროს ასე არ იყო!“ — ფრაზა, რომელიც შვილიშვილთან კედელს აშენებს (და რა ვთქვათ მის სანაცვლოდ) 🛑✂️

აღიარეთ, რამდენჯერ წამოგცდენიათ ეს ფრაზა, როცა შვილიშვილი ტელეფონში თავჩარგული ზის, უცნაურ მუსიკას უსმენს ან ისეთ ტანსაცმელს იცვამს, თქვენს ახალგაზრდობაში ეზოშიც რომ არ გავიდოდით?

ინსტინქტურად გვგონია, რომ ამით საკუთარ გამოცდილებას ვუზიარებთ, მაგრამ ახალგაზრდის ყურში ეს სულ სხვაგვარად ჟღერს. მათთვის „ჩვენს დროს ასე არ იყო“ ნიშნავს: „შენი სამყარო არასწორია, შენი ინტერესები უაზრობაა და მე უკეთ ვიცი, როგორ უნდა იცხოვრო“. შედეგად, მოზარდი იკეტება, იკეთებს ყურსასმენებს და საუბარიც იქვე სრულდება.

თუ გსურთ, შვილიშვილთან ურთიერთობა კრიტიკის პოლიგონს კი არ ჰგავდეს, არამედ ნამდვილ მეგობრობას, დროა ეს ფრაზა სამუდამოდ ამოვიღოთ ლექსიკონიდან!

რატომ არის ეს ფრაზა „კონტაქტის მკვლელი“?

1 გადადის შეტევაზე: ახალგაზრდები ამას აღქვამენ არა რჩევად, არამედ საყვედურად.

2 უფასურებს მათ რეალობას: დღეს სულ სხვა ეპოქაა, სხვა ტემპითა და ტექნოლოგიებით. მათი რეალობა განსხვავებულია, მაგრამ მათთვის ის ერთადერთი და ნამდვილია.

3 აჩენს უფსკრულს თაობებს შორის: ამ ფრაზით ხაზს უსვამთ, რომ „თქვენი მხარე“ და „მისი მხარე“ შეუთავსებელია.

რა ვთქვათ ამ ფრაზის სანაცვლოდ? (3 ოქროს სვლა)

1. შედარების სანაცვლოდ — ცნობისმოყვარეობა 🔍

 იმის ნაცვლად, რომ თქვათ: „ჩვენს დროს წიგნებს ვკითხულობდით და გარეთ ვთამაშობდით, თქვენ კი ეკრანს მიეჯაჭვეთ!“

 თქვით: „მანახე, რა არის ასეთი საინტერესო? მასწავლე, ეგ თამაში როგორ მუშაობს!“

 შედეგი: მოზარდებს უყვართ, როცა უფროსები მათი ინტერესებით გულწრფელად ინტერესდებიან. როცა მასწავლებლის როლში დგებიან, მათში ნდობა და პატივისცემა მომენტალურად იღვიძებს.

2. კრიტიკის სანაცვლოდ — ამბის მოყოლა (ლექციის გარეშე) 📖

 იმის ნაცვლად, რომ თქვათ: „ჩვენს დროს უფროსებს ასე არ ველაპარაკებოდით!“

 თქვით: „იცი, ჩემს ახალგაზრდობაში ამაზე ასეთი წესი გვქონდა... შენს ასაკში შენ როგორ უყურებ ამ საკითხს?“

 შედეგი: თქვენ უზიარებთ ისტორიას და არა წესდებას. როცა მის აზრსაც ეკითხებით, დიალოგი თანასწორი ხდება.

3. "შენიშვნის" სანაცვლოდ — მხარდაჭერა 🤝

 იმის ნაცვლად, რომ თქვათ: „ჩვენს დროს ასეთი უცნაური ტანსაცმლით გარეთ არავინ გაგიშვებდა!“

 თქვით: „საინტერესო სტილია, მთავარია შენ გრძნობდე თავს კომფორტულად!“

 შედეგი: შვილიშვილი ხვდება, რომ თქვენი სახლი არის სივრცე, სადაც მას არავინ განსჯის.

ოქროს წესი ბოლოსთვის 💡

დრო იცვლება, ტექნოლოგიები ვითარდება, სტილი ენაცვლება ერთმანეთს, მაგრამ ყურადღების, გაგებისა და უპირობო სიყვარულის მოთხოვნილება უცვლელია ყველა თაობაში.

იმის ნაცვლად, რომ შვილიშვილს წარსულში შევყვეთ, მოდით, ხანდახან მაინც შევყვეთ მას მომავალში — ეს ბევრად მხიარული და საინტერესო თავგადასავალია!

👇 დაწერეთ კომენტარებში: თქვენც თუ წამოგიცდებათ ხოლმე ეს ფრაზა და როგორ რეაგირებენ თქვენი შვილიშვილები? ❤️